Sokół potrzebował zaledwie piętnastu minut drugiej połowy, żeby strzelić trzy bramki i odwrócić wynik. Marcel Płocica trafił dwukrotnie, ale nawet to nie dało nam punktu. Sandecja potrafi zagrać dobrą połowę, a potem zgubić wszystko, co wcześniej działało. Pisaliśmy już o grze zrywami, spóźnionych reakcjach i problemach z utrzymaniem poziomu przez całe spotkanie. Minęły kolejne tygodnie, zmienił się trener, a my wracamy do tych samych wniosków. Można przegrać po słabym meczu, można trafić na lepszego rywala, ale trudno zaakceptować, że drużyna po raz kolejny sama odbiera sobie szansę na zwycięstwo.

Jeszcze bardziej niepokoi rozbieżność między ambicjami a możliwościami. Mówimy o walce o awans, analizujemy tabelę i liczymy, ile punktów brakuje do czołówki. Tymczasem po piętnastu kolejkach Sandecja nie wygrała dwóch ligowych spotkań z rzędu, a ostatnie zwycięstwo na wyjeździe odniosła pod koniec sierpnia. Trudno budować aspiracje na pojedynczych udanych występach, skoro tydzień później wszystko zaczyna się od nowa. W komentarzach wracają też wątpliwości dotyczące jakości obecnej kadry.

Zmiana szkoleniowca miała przynieść poprawę, ale nie sposób sprowadzać wszystkich problemów do osoby na ławce. Ireneusz Mamrot na konferencjach trafnie rozpoznaje błędy, które widać też z trybun. Po Kleczewie sam przyznał, że podobne problemy pojawiały się we wcześniejszych meczach. Tylko co z tego wynika, skoro nadal nie potrafimy im zapobiegać? Pytania trzeba też kierować do osób odpowiedzialnych za budowę kadry. Samo doświadczenie zawodników, ich nazwiska czy liczba rozegranych meczów nie gwarantują jakości na boisku. Wśród kibiców pojawiają się głosy o większej liczbie młodzieży w kadrze i głębszej przebudowie zespołu.

Po Kleczewie przeważa zmęczenie. Jedni domagają się zmian, inni wierzą, że ten zespół można jeszcze poukładać. Są też tacy, którzy mają dość, a mimo to nie wyobrażają sobie, że zabraknie ich na kolejnym meczu. Przed nami spotkanie ze Zniczem i oczekiwanie pełnych trybun przy Kilińskiego. Tylko czym drużyna zachęciła niezdecydowanych po sobotnim występie? Sandecja zawsze mogła liczyć na ludzi, którzy byli przy niej w trudniejszych momentach. Problem w tym, że coraz częściej to kibice muszą szukać powodów, żeby wierzyć w ten zespół, zamiast dostawać je od piłkarzy. Dziś oczekiwania są tak skromne, że dwa kolejne ligowe zwycięstwa uznalibyśmy za wyraźny sygnał poprawy. Chcemy walczyć o najwyższe miejsca, a wciąż nie potrafimy złapać choćby najkrótszej serii.