Jeszcze w 83. minucie meczu z Zawiszą Sandecja przegrywała 2:3. Wygrała 4:3, a na Kilińskiego zapanowała euforia. Sześć dni później przyszła porażka 0:1 ze Stalą Stalowa Wola. Znów przez długie fragmenty trudno było dostrzec drużynę, która potrafi narzucić rywalowi własne warunki.

Trzynaście kolejek, pięć zwycięstw, cztery remisy i cztery porażki. Zaledwie 19 punktów na 39 możliwych. W tym sezonie Sandecja ani razu nie wygrała dwóch ligowych spotkań z rzędu. Po każdym lepszym występie przychodził kolejny, który sprowadzał nas na ziemię.

Z Lechią Zielona Góra wystarczyło jedenaście minut, żeby przegrywać 0:2. Z Zawiszą trzeba było trzykrotnie odrabiać straty, a w Stalowej Woli przed przerwą wynik ratował Głogowski. Zbyt często to rywale dyktują warunki, a Sandecja szuka odpowiedzi dopiero wtedy, gdy zaczynają się problemy. I coraz mniej nas to dziwi.

W piątek na Kilińskiego przyjedzie Olimpia Grudziądz. Możemy znów zobaczyć efektowną końcówkę, która na chwilę poprawi nastroje. Wolelibyśmy jednak wreszcie zobaczyć Sandecję, która od pierwszych minut przejmuje inicjatywę i potrafi ją utrzymać.

Bo jeśli przyzwyczaimy się do przeciętności, w końcu przestaniemy wymagać od tej drużyny czegokolwiek więcej.