Kiedy zobaczyliśmy Adriana Danka na środku obrony, trudno było nie mieć wątpliwości. Kibice zastanawiali się, skąd taki pomysł i dlaczego w kadrze ponownie zabrakło Wojciecha Błyszki. Kilkadziesiąt minut później Danek strzelił zwycięskiego gola, więc Ireneusz Mamrot ma argument na swoją korzyść. Samym golem nie da się jednak ocenić gry stopera, a Sandecja straciła bramkę po podaniu za linię obrony.

Z trybun od dawna oglądamy podobny obraz. Zawodnicy zbyt rzadko pokazują się do podań, przez co ten z piłką często nie ma do kogo zagrać. Czasem zagrywa więc na siłę, bo nie ma innego wyjścia, a czasem wybiera źle, choć opcje były. Pressing bywa spóźniony, a kiedy przeciwnik przejmuje inicjatywę, Sandecja ma problem ze znalezieniem sposobu, żeby ją odzyskać. Tak było również z Olimpią. Rywal miał za sobą wymagający tydzień, wtorkowy mecz pucharowy i długą podróż, a mimo to w pierwszej połowie potrafił narzucić nam własne warunki. Bartosz Głogowski musiał ratować zespół, a my znów zastanawialiśmy się, dlaczego nasi zaczynają grać odważniej dopiero wtedy, gdy robi się niebezpiecznie. Dobrze, że po stracie gola odpowiedzieliśmy bardzo szybko, bo Mamrot słusznie nazwał to ważnym momentem meczu. Po przerwie było lepiej, tego nie podważamy. Częściej utrzymywaliśmy się przy piłce na połowie rywala, pojawiło się więcej możliwości rozegrania, a bramka po stałym fragmencie, nad którym drużyna pracuje, dała nam trzy punkty i poprawiła nastroje. Ale czy po jednym lepszym fragmencie mamy zapomnieć o wszystkim, co oglądaliśmy wcześniej?

Na konferencji Mamrot przyznał, że pressing nie zawsze działał, a Olimpia dobrze wychodziła spod nacisku i przed przerwą miała więcej sytuacji. Nie próbował nas przekonywać, że wygrana oznacza świetny mecz. Decyzje personalne wyjaśnił krótko: trener postawił na doświadczenie Danka, Żurawski wypadł z kadry z powodów sportowych, a Błyszko ma kontuzję. Powiedział też, że o podaniach za linię obrony wiedział, drużyna się na nie przygotowała, a gol i tak padł w ten sposób. Podoba nam się, że trener mówi konkretnie i nie ucieka od problemów. Szczególnie gdy sam zauważa, że przeplatanie wygranych, porażek i remisów zostawia zespół w środku tabeli. Tylko że my takie wnioski wyciągamy od kilku tygodni. Nie trzeba siedzieć na ławce trenerskiej, żeby zobaczyć brak ruchu bez piłki czy problemy z organizacją gry. Potrzebujemy zmian, które będzie widać na boisku.

Kolejny rywal to Sokół Kleczew i Mamrot sam zapowiedział, że łatwo nie będzie. Jeszcze niedawno Krzysztof Urtnowski pracował w sądeckim sztabie, a dziś jego nowa drużyna ma za sobą trzy kolejne zwycięstwa: ze Śląskiem II, z Podhalem w Pucharze Polski i na wyjeździe ze Stalą Stalowa Wola. Z tą samą Stalą, której Sandecja uległa w poprzedniej kolejce. Nie wiemy, czy poprawa Sokoła okaże się trwała, ale zespół zaczął wygrywać regularnie. My po czternastu kolejkach nadal czekamy na drugie ligowe zwycięstwo z rzędu. Po Zawiszy mieliśmy nadzieję, że coś ruszyło. Potem przyszła Stal i dobrze znamy ciąg dalszy. Teraz znowu wygraliśmy, znowu poprawiły się nastroje i znowu słyszymy rozsądne słowa o potrzebie regularności.

Mamrot widzi problemy Sandecji. Kibice widzą je od wielu tygodni. Przed meczem z Sokołem Kleczew czekamy na coś więcej niż trafną diagnozę.

W Dzień Zaduszny wspominamy również tych, których nie ma już wśród nas. Zmarłych piłkarzy, trenerów i działaczy, którzy przez lata tworzyli historię Sandecji. Ich miejsce w historii naszego klubu pozostaje niezmienne.

Cześć Ich pamięci!