Porażka 0:1 ze Stalą Stalowa Wola nie rozstrzyga jeszcze o losach sezonu, ale jej przebieg powinien dać do myślenia wszystkim odpowiedzialnym za drużynę. Głogowski kilka razy ratował Sandecję przed stratą bramki. Po przerwie pomogła poprzeczka, a w 86. minucie zwycięskiego gola strzelił Maksymilian Hebel. Sandecja również miała swoje okazje i momentami potrafiła przejąć inicjatywę, ale znów oglądaliśmy problemy z wyprowadzaniem piłki, niedokładne podania nawet bez nacisku rywala i akcje kończące się po dwóch czy trzech zagraniach.

Szóste miejsce w tabeli może jeszcze wyglądać przyzwoicie, ale wystarczy spojrzeć na sytuację wokół Sandecji. Stal, która jeszcze niedawno znajdowała się w dolnej części tabeli, właśnie zrównała się z nami punktami. Do prowadzącego Znicza Pruszków tracimy już dziesięć punktów, a lider rozegrał jeden mecz mniej. Zamiast zmniejszać dystans do czołówki, pozwalamy kolejnym rywalom nas doganiać. Kiedy Sandecja wreszcie zacznie wyglądać jak drużyna walcząca o awans, a nie tylko próbująca utrzymać się w strefie barażowej?

Coraz poważniejsze pytania budzi sposób, w jaki zbudowano kadrę Sandecji. Adrian Danek, Bartosz Szeliga, Marko Kolar. Zawodnicy z doświadczeniem na wyższych poziomach rozgrywkowych mieli podnieść jakość zespołu i dać mu przewagę w II lidze. Tymczasem Danek gra niewiele, a trudno dostrzec, co właściwie wniósł do drużyny. Zawodnik z takim piłkarskim CV miał być wzmocnieniem, a dziś trudno znaleźć sportowe uzasadnienie dla jego sprowadzenia. Szeliga nie daje oczekiwanej jakości, a jego występ w Stalowej Woli można ocenić najwyżej jako przeciętny. Kolar dopiero przeciwko Zawiszy zdobył pierwszą ligową bramkę, a w sobotę ponownie nie zachwycił. Żurawski również zawiódł pod bramką rywala, marnując jedną z najlepszych okazji Sandecji, i to po błędzie gospodarzy. Po trzynastu kolejkach coraz trudniej oprzeć się wrażeniu, że przy kompletowaniu kadry bardziej liczono na nazwiska i przeszłość zawodników niż na to, co rzeczywiście są w stanie dać Sandecji dzisiaj.

Najwięcej wątpliwości budzi jednak obsada środka ataku. Kolar wciąż nie daje regularnych bramek, a Filip Piszczek, choć dwukrotnie trafił przeciwko Zawiszy, nie może być jedynym ratunkiem dla naszej ofensywy. W Stalowej Woli wszedł w 65. minucie, ale niewiele mógł zrobić, skoro Sandecja nadal miała problem z dostarczeniem piłki do napastnika. Piotr Janczukowicz od dłuższego czasu nie pojawia się w kadrze meczowej, a klub wciąż nie wyjaśnił przyczyn jego nieobecności. Jest jeszcze Marcel Płocica, który pokazał już, że potrafi zdobywać bramki. Może warto sprawdzić go na środku ataku? Tylko kto wtedy przejmie jego dotychczasowe zadania? I dlaczego drużyna, której celem jest awans, musi szukać podstawowego napastnika poprzez przesuwanie zawodników z innych pozycji?

Płocica jest wypożyczony z Górnika Zabrze do końca czerwca 2027 roku. Dziś należy do ciekawszych postaci ofensywy Sandecji, ale nie wiemy, czy klub będzie mógł zatrzymać go na dłużej. Z Wisły Kraków wypożyczono również Szymona Kawałę, który wciąż nie wywalczył sobie stałego miejsca w składzie. Tymczasem jego kontrakt z krakowskim klubem obowiązuje do 2028 roku. I tu pojawia się pytanie o pomysł na budowę ataku. Jednym z naszych największych ofensywnych atutów jest zawodnik wypożyczony, drugi młody napastnik dostaje ograniczone minuty, a na gole doświadczonego Piszczka liczymy głównie po wejściach z ławki. Na kim Sandecja zamierza oprzeć ofensywę, jeśli rzeczywiście chce wywalczyć awans i zbudować drużynę na kolejny sezon?

Klub zmienił trenera. Rafała Smalca zastąpił Ireneusz Mamrot, który po trzech ligowych spotkaniach nie może odpowiadać za wszystkie problemy narastające od początku sezonu. Tyle że podobne błędy widzieliśmy przed zmianą i widzimy je nadal. Sandecja wciąż ma problemy z wyjściem spod pressingu, zawodnikom brakuje ruchu bez piłki, a niedokładność utrudnia budowanie kolejnych akcji. Mamrot na razie nie znalazł sposobu, żeby to poprawić, ale coraz trudniej sprowadzać wszystko wyłącznie do pracy trenera. Czy zawodnicy zostali właściwie dobrani? Czy kompletując kadrę, kierowano się konkretnym pomysłem na grę, czy zbyt wiele obiecywano sobie po samych nazwiskach? Za wyniki i organizację gry odpowiada szkoleniowiec, ale za kształt drużyny również osoby zarządzające pionem sportowym. I ich decyzje także powinny zostać poddane ocenie.

Sandecja wciąż może awansować, ale na tym etapie rozgrywek nie gra tak, żeby wierzyć w to z przekonaniem. Dramatyczne zwycięstwo nad Zawiszą rozbudziło emocje, a mecz ze Stalą szybko je wygasił. Można zmieniać trenera, ustawienie i rozwiązania w trakcie meczu, ale problem może zaczynać się znacznie wcześniej, przy decyzjach o tym, kogo sprowadzić do Sandecji.

Sandecja wciąż może awansować, ale na tym etapie rozgrywek nie gra tak, żeby wierzyć w to z przekonaniem. Dramatyczne zwycięstwo nad Zawiszą rozbudziło emocje, a mecz ze Stalą szybko je wygasił. Można zmieniać trenera, ustawienie i rozwiązania w trakcie meczu, ale problem może zaczynać się znacznie wcześniej, przy decyzjach o tym, kogo sprowadzić do Sandecji.

Czekaliśmy, aż Sandecja odpali. Po trzynastu kolejkach coraz częściej zastanawiamy się, czy tę drużynę w ogóle zbudowano tak, żeby mogła odpalić.