W czterech ostatnich ligowych meczach wyszedł od pierwszej minuty: z Resovią zagrał 62 minuty, w derbach z Podhalem 72, ze Śląskiem II 70, a w Tychach 81. Gola nie strzelił w żadnym.

Z trybun ta jedna liczba mówi jednak o jego grze bardzo mało. Chorwat dużo biega, pracuje w pressingu i nie odpuszcza, kiedy Sandecja próbuje odebrać piłkę wysoko. Często to on robi pierwszy ruch do obrońcy, zmusza rywala do szybszego zagrania i daje sygnał reszcie zespołu do pressingu. Nie jest napastnikiem, który przez pół meczu stoi w polu karnym i czeka na jedną piłkę, bo włącza się do akcji dużo wcześniej i często dużo dalej od bramki.

Kto strzela, kiedy on pracuje

Kiedy wracamy myślami do ostatnich meczów, trudno nam przypomnieć sobie serię znakomitych sytuacji, które Kolar regularnie marnował. Po spotkaniach nie mamy poczucia, że dostał trzy czy cztery dobre piłki w polu karnym i żadnej nie wykorzystał. Częściej widzimy go tyłem do bramki, walczącego ze stoperami albo uczestniczącego w akcji jeszcze przed jej decydującą fazą. Sandecja gole strzela, cztery ze Śląskiem II były najlepszym przykładem, ale zdobywają je inni: w tamtym meczu Płocica, dwa razy Brenkus i Diviš. Kolar wykonał swoją robotę, a na końcu akcji stał ktoś inny.To nie musi być zarzut. Jeżeli jego ruch otwiera przestrzeń Brenkusowi czy Płocicy, a pressing pomaga odzyskać piłkę, to dla drużyny nadal jest wartościowy. Od dziewiątki oczekuje się jednak bramek, zwłaszcza że Kolar nie przyszedł do Nowego Sącza tylko po to, żeby biegać za obrońcami. Kiedy trafiał do Sandecji, czytaliśmy, że będzie strzelał dla nas gole, a mówimy o zawodniku doświadczonym, 31-letnim, który w Ekstraklasie ma 84 mecze i 20 bramek.

Ile to naprawdę znaczy

Warto jednak zachować proporcje. W ostatnich trzech sezonach ligowych Kolar strzelał mniej więcej raz na sześć meczów: jednego gola w Mariborze w 19 występach, cztery w Gorici w 24 i sześć w I-ligowym Ruchu w 26. To nigdy nie był napastnik, który trafia co tydzień, a ponad 400 minut to niespełna pięć pełnych spotkań. Przy takim dorobku zero goli w tym czasie nie jest jeszcze sensacją. Wiemy zresztą, że potrafi trafić dla Sandecji, bo w sierpniu w Pucharze Polski otworzył wynik meczu z Rekordem Bielsko-Biała, wygranego 3:0. W lidze na pierwszą bramkę wciąż czeka.

Dlatego bardziej niż samo zero przy nazwisku Kolara zastanawia nas coś innego: czy Sandecja umie wykorzystać go jako zawodnika, który ma kończyć akcje. Jeśli napastnik przez większość meczu pracuje w pressingu i schodzi po piłkę daleko od bramki, to po jej odzyskaniu musi jeszcze zdążyć znaleźć się tam, gdzie od dziewiątki oczekuje się obecności najbardziej. W grze Sandecji nie zawsze widać, żeby piłka regularnie trafiała do niego w polu karnym w sytuacji, która pozwala od razu szukać strzału.

Na razie samo zero goli mówi o Kolarze za mało, ale cierpliwość kibica też ma swoje granice. Jeśli w kolejnych meczach nadal nic się nie zmieni, coraz częściej będziemy pytać nie tylko o skuteczność Kolara, ale też o rolę, jaką dostaje w tej drużynie. Praca bez piłki ma znaczenie, ale na dłuższą metę napastnika i tak rozlicza się z goli.