Sandecja prowadziła w Kleczewie do przerwy, a wróciła bez punktów. Po tej porażce coraz trudniej mówić o przypadku, skoro od tygodni widzimy te same problemy, niezależnie od przeciwnika, miejsca meczu czy nazwiska trenera.

Trzy punkty z Olimpią cieszą, ale przełomu w grze Sandecji nie widzimy. Tym bardziej że Ireneusz Mamrot na pomeczowej konferencji sam wskazał problemy, na które kibice zwracają uwagę od tygodni.

Trzy mecze, dziewięć punktów do zdobycia, a potem ostatnie w tym roku domowe spotkanie z liderującym Zniczem Pruszków. Terminarz daje Sandecji szansę na prawdziwą serię, a nie kolejne pojedyncze zwycięstwo.

Jeszcze w 83. minucie meczu z Zawiszą Sandecja przegrywała 2:3. Wygrała 4:3, a na Kilińskiego zapanowała euforia. Sześć dni później przyszła porażka 0:1 ze Stalą Stalowa Wola. Znów przez długie fragmenty trudno było dostrzec drużynę, która potrafi narzucić rywalowi własne warunki. Trzynaście kolejek, pięć zwycięstw, cztery remisy i cztery porażki. Zaledwie 19 punktów na 39 […]

Czekaliśmy na serię zwycięstw i wyraźną przewagę nad rywalami. Po trzynastu kolejkach Sandecja ma 19 punktów, pięć wygranych i wciąż te same problemy na boisku. Zmienił się trener, ale coraz więcej wątpliwości budzi sam sposób zbudowania drużyny.

Czwarte miejsce Sandecji wygląda całkiem przyzwoicie. Trzynaste Stali Stalowa Wola mogłoby sugerować, że w sobotę to Sączersi powinni rozdawać karty. Tyle że tabela nie wychodzi na boisko.

Kibice Sandecji niemal nakreślili scenariusz niedzielnego spotkania z Zawiszą Bydgoszcz. Najpierw na trybunach pojawiło się hasło „Na sądeckim rejonie nie jest kolorowo”, później „Na sądeckim rejonie bywa kolorowo”. Podobną drogę przeszły emocje na stadionie, od frustracji i gwizdów po szaloną końcówkę i zwycięstwo 4:3. Jednak radość nie uciszyła pytań o jakość gry.

Jedenaście kolejek, szesnaście punktów i dziewiąte miejsce w tabeli. Tak wygląda sytuacja Sandecji przed niedzielnym spotkaniem z Zawiszą Bydgoszcz. Drużyna, która przed sezonem miała walczyć o awans, na razie częściej pozostawia niedosyt, niż daje powody do zadowolenia. Zmiana trenera otworzyła nowy rozdział, ale nie zmieniła ligowej rzeczywistości. Jeśli Sandecja chce utrzymać kontakt z czołówką, musi zacząć regularnie wygrywać.

Sandecja przeszła do ofensywy. Na razie poza boiskiem.

Po remisie z Rekordem najłatwiej byłoby napisać, że zmienił się trener, a Sandecja została taka sama. Tylko że po jednym meczu Ireneusza Mamrota byłoby to zwyczajnie za proste.

Dwa dni po porażce 1:3 z Lechią Zielona Góra klub zakończył współpracę z Rafałem Smalcem i jeszcze tego samego dnia ogłosił jego następcę. Ireneusz Mamrot podpisał kontrakt do końca sezonu z opcją przedłużenia o kolejne dwanaście miesięcy.

Rafał Smalec nie jest już trenerem Sandecji. Po porażce z Lechią Zielona Góra klub zdecydował się na zmianę, która w piłce jest najprostszym sposobem na próbę odwrócenia sytuacji. Tylko czy największy problem tej drużyny rzeczywiście siedział na ławce trenerskiej?

Były zapowiedzi walki o awans i właśnie dlatego porażka 1:3 z Lechią Zielona Góra boli bardziej niż zwykłe stracone punkty. Nie dlatego, że kandydat do awansu nie może przegrać meczu. Może. Problem w tym, że patrząc na dzisiejszą Sandecję, coraz trudniej znaleźć cechy drużyny, która rzeczywiście powinna wyróżniać się na tym szczeblu rozgrywek.

Sandecja regularnie informuje o kartkach, statystykach, strzelcach czy zawodnikach przebywających na wypożyczeniach. I dobrze. Jest jednak jedna rzecz, przy której komunikacja klubu wyraźnie kuleje. Kontuzje.

Dziewięć ligowych występów, ponad 400 minut na boisku i zero bramek. Napastnika kibic rozlicza z goli, więc trudno przejść obok takich liczb obojętnie, tym bardziej że w ostatnich kolejkach Marko Kolar przestał być zmiennikiem i wskoczył do podstawowego składu.

Sandecja wykorzystała przerwę reprezentacyjną na sparing z Podhalem Nowy Targ. Skończyło się porażką 2:4, choć sam wynik w meczu kontrolnym nie powinien być tutaj najważniejszy.

Po meczu ze Śląskiem II więcej było pytań niż odpowiedzi. W Tychach Sandecja nie rozwiała wszystkich wątpliwości, ale pokazała coś, czego wcześniej brakowało najbardziej. Potrafiła przetrwać trudniejsze momenty, odpowiedzieć własną grą i przez dłuższe fragmenty wyglądać jak zespół, który wie, czego chce od meczu.

Pięć goli w ośmiu meczach robi wrażenie, ale w nowej umowie Adama Brenkusa ciekawsze jest coś innego. Sandecja miała Słowaka zabezpieczonego do czerwca 2027 roku, a mimo to już teraz zdecydowała się związać z nim na kolejne lata. To wygląda nie jak reakcja na kończący się kontrakt, lecz jak świadoma decyzja dotycząca zawodnika, którego pozycja w drużynie wyraźnie się zmieniła.

Padło sześć bramek, a po meczu i tak dało się słyszeć, że wszystkie powinny paść po jednej stronie. Trudno się z tym nie zgodzić. Sandecja wygrała ze Śląskiem II Wrocław 4:2. Cztery gole, trzy punkty, kilka naprawdę dobrych akcji i momentami sporo jakości, na papierze wygląda to dobrze. Problem w tym, że sama gra nie zostawiła po sobie takiego spokoju, jakiego można by oczekiwać po meczu ze znacznie słabszym rywalem.